Όταν η αρχιδοφόρος έχει γενέθλια...

Ανταποκρινόμενος στην "ευγενική" ανακοίνωση-πρόσκληση της αρχιδοφόρας Μ13, ότι σήμερα γιορτάζει τα γενέθλια της:

«Σκάσε ρε ΠΑΠΑΡΑ,
κι έχω γενέθλια αύριο…»

της εύχομαι χρόνια πολλά με υγεία και ευτυχία.

Ανταποκρινόμενος στην πρόκληση του υστερικού J95:

«Θα κάνουμε μια συμφωνία όμως, κ. “Σκάστε”. Για κάθε ποστ μου μας τη λες, 2 ποστ που θα τη λένε 10 φορές χειρότερα στον Μακμάνους.»

στέλνω και μια τούρτα για να γλυκαθούν για την σημερινή γιορτή.



Περιμένω τα 2 ποστ που θα τη λένε στον Μακμάνους.
Άντε να ζωντανέψουμε λίγο.

J95 , make a wish and blow!

Όταν ο ντόκτορ επανιδρύει το πολιτικό και ιατρικό ιστολόγιο

Σας έλειψε ο ντόκτορ;
Να, η εξήγηση:

Κάτι μ' έπιασε και θέλω να φτιάξω από την αρχή το παρόν ιστολόγιο...
Όσοι (λίγοι) με διαβάζετε, κάντε υπομονή μέχρι νεωτέρας...

Κάντε λιγάκι υπομονή.
Ο πρασινο-ντόκτορ επανιδρύει το πολιτικό και ιατρικό μπουρδολόγιο του.
Θα γελάσουμε και πάλι......




Ολημερίς το έχτιζε, το βράδυ γκρεμιζόταν

Όταν η αρχιδοφόρος Μ13 πουλάει ρομαντισμό

Δύο θαλασσοπράσινοι αστέρες στο χαοτικό σύμπαν, υπνωτίζουν όλα τα βλέμματα. Λαμπυρίζουν σε βάθη αιωνιότητας νιότη, ευτυχία, ανεμελιά.

Μοιάζεις με όαση σε κάποια μακρυνή Γή της Ερήμου. Τα μάτια σου οδηγοί σε καταπράσινα πελάγη γνώριμης ομορφιάς. Τα χείλη σου δυο βουνά που ανάμεσά τους πλέκονται κελαριστά νερά. Η φωνή σου, μελτέμι που ήρθε να σπάσει τον αμετάπειστο καύσωνα με γαλήνια δροσιά.

Αστέρες του έρωτος που συναντώνται μοιάζουμε, καθώς η μοίρα μας φέρνει κοντά. Η δροσερή σου ύπαρξη, η φρεσκάδα της μυρωδιάς σου, η απαλότητα του δέρματός σου, σαν αστερόσκονη που με διαπερνά.

Ο κόσμος μοιάζει αμελητέος μπροστά στη χυμώδη σου ύπαρξη. Ολάνθιστο κρίνο που στον απαλό του βλαστό αργολιώνει η ύπαρξή μου. Σα πεταλούδα που φτεροκοπά διασχίζοντας αμέτρητους ωκεανούς σε πλησιάζω και ακουμπώ ανάλαφρα στην αγαπημένη σου αγκαλιά.

Ποιο αγέρι να με πάρει μακριά σου; Ποιος αστέρας να μας χωρίσει; Ποιος ακάλεστος να φέρει το δειλινό μας;

Είναι ριζωμένος ο πόθος ανάμεσα στους αστέρες του έρωτος…

Όταν τα πετούμενα μουνέτα πουλάνε ρομαντισμό, το γελοίο αποκτά νέες διαστάσεις.

Μ13 ξέρω κι εγώ ένα ρομαντικό:
«Λαμπυριζούσης και σελαγιζούσης της σελήνης παρά λίμνην Δοϊράνης εωράκαμεν τους ληστάς. Κράζων δε "σταθήτε, ρε πούστηδες, γαμώ το σταυρό σας" και απαντησάντων "κλάστε μας τ΄αρχίδια", απέδρασαν»

Όταν o Alberich πηδάει άνευ σιέλου τον θρασύδειλο κατσαριδολαπούτα

Το παρακάτω σχόλιο γράφτηκε ως απάντηση στα θρασύδειλα κλαψουρίσματα του Κατσαριδολαπούτα από τον alberich:

@Λαπούτα
Τα ποιήματά σου είναι γελοία.Τα κενά στη γλώσσα δεν αναπληρώνονται έτσι εύκολα, ούτε η αβασάνιστη αυτόματη συρραφή άσχετων λέξεων λέγεται ποίηση.Όσο για τη μουσική είμαι σίγουρος ότι είσαι απ’ αυτούς που δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το ματζόρε από το μινόρε ούτε να σφυρίξουν σωστά μια μελωδία, αλλά μπορούν να γράψουν την ιστορία της ζωής τους ως ανάλυση οποιουδήποτε μουσικού κομματιού.

Η ζωήτου Λαπούτα σε -τρεχάτε ποδαράκια μου να μη σας χέσει ο κώλος μου- ρυθμούς...

Όταν αιδοίο αδερφαί Τατά, κάνουν τα τρία δύο.

Δαρείου και Παρυσάτιδος γίγνονται παίδες δύο: Αιδοίο αδερφαί Τατά.
Πρεσβύτερος μεν ο J95, νεώτερη δε η Μ13.
Το περίεργο με τα αγαπημένα αυτά αδερφάκια είναι ότι έχουν μπερδέψει τους ρόλους τους. Διαβάζοντας τις παπαρίτσες που γράφουν καταλαβαίνεις ότι η Μ13 είναι αυτή που κουβαλάει αρχίδια ανάμεσα στα σκέλια της [όλo γι' αυτά μιλάει], ενώ ο J95 είναι αυτός που παθαίνει περιοδικές υστερίες κατά την έναρξη των έμμηνων του [επιθέσεις κατά διαφόρων με ασήμαντη ή ανύπαρκτη αφορμή].
Η αρχιδοφόρος Μ13 και ο υστερικός J95 αποτελούν ένα μοναδικό show [ the freak sisters] στα ελληνικά μπλογκ

Όταν ο Πιπαρτουάς έχει οικωλογικές ανησυχίες.

Ερώτηση:
Γιατί ο Πιπαρτουάς βρίσκει ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ το γεγονός ότι η Katerina ante kale portas προσπαθεί να διασώσει το πάρκο της Ριζάρη;

Απάντηση
Διότι έχει ενδιαφέρουσες αναμνήσεις από το πάρκο αυτό.
Εκεί του ξερίζωσαν τα αλβανά αμυγδαλές και αιμοροϊδες.

Όταν η κατσαρίδα κρύβεται στη σκοτεινή της τρύπα

Ποιος τρόμαξε την κατσαρίδα και κρύφτηκε στη σκοτεινή και βρωμερή της τρύπα;
Κανένας.
Είναι σχέδιο του Λαπούστρα, ώστε να μη προδοθεί από την ταυτόχρονη απουσία του από τα 2 μπλογκ.
Έκανε ηρωική έξοδο σαν κατσαρίδα κάνοντας προσωρινά protected το κατσαριδομπλόγκ και πολύ σύντομα θα μας αποχαιρετήσει και από την νήσο [Σπιναλόγκα] Λαπούτα φεύγοντας για διακοπές στο κατσαβραχοχώρι του.
Η απεντόμωση αυτή, ακόμα κι αν γίνεται βάσει σχεδίου, είναι μια ευχάριστη εξέλιξη.





[Μετά από το ποστ αυτό ελπίζω να γυρίσει τρέχοντας το βρωμερό και σιχαμερό κατσαριδο-πέτ. Δεν θέλω να πάθει κατάθλιψη και η Πιπαρτουά. Εγώ με ποιον θα παίζω μετά; Ο ντοκτοράκος είναι καλός , αλλά πολύ λίγος.]